نفس در سینه ساکت باش که امشب یار میآید

طبیب بی مروت دیدن بیمار میآید.

سباح برخیزو کوه بی ستون را آب و جارو کن

که شیرین بر سر جان کندن فرهاد میآید.

دوباره می خواهم برایت از این روزها حکایت کنم. اصلا انگار چندوقتی است چیزی برای گفتن ندارم. غیر از همین ها ... از شنیدن قصه تکراری خسته که نمی شوی؟ این روزها یا سربه زیر سربه زیرم ... یا سربه هوای سربه هوا. وقتی راه تکراری وهمیشگی ام را حفظ هستم وقتی تصویر تو پشت چشم های من است نه روبه روی چشم هایم. چه نیازی دارم که این طرف وآن طرف را بِگردم ؟ چه نیازی دارم که به اطرافم حتی نگاهی بیندازم . حتی همین من که عادت داشتم در چشم رهگذران خیره شوم تا چشمان ترا ببینم. این روزها خودم را گم می کنم تا یادم برود چقدر نیستی . وچقدر کاش بودی. سرم را بیخود با چیزهایی گرم می کنم تا یادم برود زندگی کردن در تک تک لحظات خاطره هایمان را ... خاطره هایی که دیگر کم نیستند. تایادم برود چقدر این روزها واین شبها سنگین هستند. خودم را در شلوغی مردم گم می کنم. چقدر در این شلوغی ها تنها مانده ام . تا یادم برود ... تا یادم برود..!؟

به نام خداوند بهار

يا مقلب القلّوب والاابصار يا مدبّراليل و النهار يا محّول الاحول واحوال حّول حالنا الي احسن الحال

بازآمد فصل شادى فصل شكوفه طبيعت بارديگر زنده شد طراوت وسر سبزى همه جارو فرا گرفت اين قدرت لايتناهي خداوند است

اين زنده شدن دوباره ي زمين نشان ازآن دارد كه هنوز جاي اميدي هست هنوز خداوند به انسانها اميد دارد انسانهايي كه جهاني را به تباهي كشانده اند اگر اميدي نبود زنده شدن و مردن طبيعت ديگر معني پيدا نمي كرد بله بهارعشق و صفا و صداقت را به همراه خود براي مردم مي آورد و سرماي زمستان را كه در زمين ما خانه كرده بود بيرون انداخت.

دوستان عزيز اين عيد باستاني وسال يك هزارو سيصدو هشتادو شش رو به همه ي شما تبريك ميگم

امیدوارم اين سال براي شما و خانوادهاتون و همه انسانها سالي پر خير و بركت باشه سالي خالي از جنگ ؛ خون ؛ظلم و فقر و پر ازخوبي شادي مهر و محبت. دوستان عزيز بيايد اين سال رو خودمون بسازيم همانطوري كه مي خوام اگه دست در دست همديگه بديم ميشه سالي زيبا تر از ساله گذشته داشت

ای عشق مددکن که به سامان برسیم

اگه يك روز فكر كردي نبودن

يه كسي بهتر از بودنش

چشمات و ببند

و اون لحظه اي كه اون كنارت نباشه

و به خاطر بيار اگه چشمات خيس شد

بدون داري به خودت دروغ ميگي و

هنوز دوستش داري

کاش می دانستم دنیا با همه وسعتش بی تو جایی برای ماندن ندارد. اشک چشمانم هر شب سراغت را از کویر گونه هایم می گیرد. ای که دیدگانم از دل تنهایی تو الفبای اشک ریختن را آموخته اند و لحظه های گریانم با کوچ تو روان گشته اند ؟ چرا از کوچه دلتنگی هایم گذر نمی کنی و برای چشمان مانده به راهم دستی تکان نمی دهی؟ بی  تو قناریها خوش آواز نیستند و آسمان چشمانم همیشه  بارانی است بی تو من درختی خشکیده در پاییزم

یا حق

سرنوشت بديه اول جاتو ازم گرفت

صبح فردا شد ديدم رد پا تو ازم گرفت

تا می خواستم به چشای روشنت نگاه کنم

مال ديگری شدی وچشاتو ازم گرفت  

تو را جادو کرد يکی یا يه چيزی مثل طلسم

اثرش زياد بود وخنده ها تو ازم گرفت

تو با من حرف می زدی نگات يه جای ديگه بود

خدا لعنتش کنه اون نگاتو ازم گرفت

لحظه هات يه وقتايی مال دوتامون می شدن

اون حسود اون دوتا لحظه ها تو ازم گرفت

خيلی وقته سخته ديگه تنفس بکنم

يه جور عجيبی انگارهوا تو ازم گرفت

دست روزگار چقدر با من وآرزوم بده

لحن فيروزه ای مريما تو ازم گرفت

سلامت. خدافظيت .عزيز مای نقره ايت

حرف آخر .به امون خدا تو ازم گرفت

تو حواس واسم نذاشتی چکنم از دست تو

اشتباهم بهترين جمله ها تو ازم گرفت

نمی خواد بپرسی چی .خودم دارم بهت می گم

تو يه خط خوردگی دنيا .صدا توازم گرفت

يه کم از برگشتن قشنگ تو وقتی گذشت

يکی اومد و يه ذره وفا تو ازم گرفت

(  اشعار عاشقانه مريم حيدر زاده  )

چند شبی است که پشت پنجره اتاقم می نشينم و به صورت ماه که همانند صورت توست نگاه می کنم شايد که ماه  نظر به من  افکند که نگاه های  او شبيه نگاه های توست و درد درونم را کاهش می دهم هر شب آرزو می کنم ای کاش تو کنارم بودی و سرم را روی شانه هايت می گذاشتم و به خواب رويايی می رفتم که شاهزاده آن  تو بودی  شالی را که از مهر و محبت بافته بودم به  گردن باد انداختم  تا آن را برايت به ارمغان بياورد  نامه ای با قلم نامريی سکوت را برايت فرستادم و يکی از گلهای سرخ  عشق را به پاکت آن چسباندم و بوسه ای که  طعم عشق می داد  به چکاوکی دادم  تا برايت بياورد  و روی لبهايت رها کند  آيا هديه هايم بدستت رسيد ؟

پس چرا پيغام نفرستادی  تا التيام بخش زخم های قلبم باشد اگر اين نامه که با قلب سبز زندگی نوشته شده است بدستت رسيد قاصدکی را برايم بفرست که بی صبرانه منتظر جوابت هستم

 برو دفتر تو را به مرگ عشق بستم

تو را همچون عروسک ها شکستم

يا حق

(سلامم )

سلامم به گرمای دست تو دوست

دلم لحظه ای با دلت روبروست

بگو عاشقی تا سلامت کنم

تمام دلم را به نامت کنم

( ره عشق)

(طالع ما )

يک چند دراين رشته پريشان گشتيم

رفتيم گران شويم. ارزان گشتيم

در طالع ما کساد بازاری بود

آيينه فروش شهر کوران گشتيم

 (دل)

دل عشق پر از رنگ و ريا دوست نداشت

يک لحظه تو را ز من جدا دوست نداشت

ای آيينه دار خلوتم باور کن

اندازه من کسی تو را دوست نداشت

(سرمايه هستی)

عمری است نموده ام مدارا به غمت

ای دوست دلم خوش است حتی به غمت

سرمايه هستی ام دلی بود و سری

سر را به تو بخشيدم و دل را به غمت

(وفاتم )

قربان وفاتم.به وفاتم گذری کن

تا بوت . مگر بشنوم از رخنه تابوت

بيا بگشايم سال نو يه جورایی آدم بشه علافی بسه عمرت تلف ببين هر کی

ميبينتت ميگه بی هدفه نکنه تو سالی که تو سر کردی زدی  کارها  رو

بدتر کردی کسی که باهات رفاقت داشته پيچونديش يارو رو خر  کردی 

هوای عشق و داشته باش کنار بذار دورنگی رو  بشکن و از يادت ببر

قلب دلای سنگی رو دوزار ازت نمی خرن عشق  و حقه بازی تو برو در

کوزه بزار چشمای از خود رازی تو........

شب با ماه و ستاره سال گذشته رو که نداشتم . تو رو  يادم می ياره

هوای عشق و داشته باش کنار بذار دورنگی رو  بشکن و از يادت ببر

قلب دلای سنگی رو دوزار ازت نمی خرن عشق  و حقه بازی تو برو در

کوزه بزار چشمای از خود رازی تو........

يا حق

نگاه

از زندگی آموختم که به هر نگاهی دل نبندم.که همه نگاهها پيام آور عشق نيستند.همه نگاهها معنی دوست داشتن نمی دهند و همه نگاهها ريا نيستند

اوج

نور از پی هم می گذرد و زمان لحظه ای درنگ نمی کند بايد  قلوب تاريک و غبار گرفته را روشن  کرد  تا  دوباره  اوج  بگيريم  و در آسمان عشق به پرواز در آييم 

فرصت پرواز

دلم يک پنجره  آواز می خواست

طلوع آسمانی باز می خواست

برای لحظه های  ناب چشمت

دلم يک فرصت پرواز می خواست

يا حق

هيچ جز ياد تو رويای دلاويزم نيست هيچ جز نام تو حرف طرب انگيزم نيست عشق می ورزم و می سوزم وفريادم نه ....

دوست می دارم و می خواهم و پرهيزم نيست

نور می بينم و می رويم و می بالم شاد

شاخه ی گسترم و بيم زه پاييزم نيست

تا به گيتی  دل  از مهر تو لبريزم هست

کار با هستی از دغدغه لبريزم نیست

بخت آن را که شبی پاک تر از باد سحر با تو ای  غنچه ی نشکفته بياميزم نيست

تو به دادم برس ای عشق که با اين همه شوق چاره جز آن که از آغوش تو بگريزم نيست 

به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد.به جویبار که در من جاری بود

به ابرها که فکرهای طویلم بودند.به رشد دردناک سپیدارهای باغ

از فصل های خشک گذر می کردم. به قصه های کلاغان که عطر مزرعه های شبانه را برای من هدیه می آوردند. به مادرم که در آیینه زندگی می کرد وشکل پیری من بود. وبه زمین که شهوت

تکرار من درون ملتهب اش را تخمه سبز می انباشت سلامی دوباره

ولی...!چی ميشه

اگه سبزه سبز نشه؟

اون وقت چه ميشه؟

خب؛اگه سبزه سبز نشه؛ شايد تو گريه کنی؛

و زمين از اشکای  چشمت خيس بشه ؛

ومثل عشق تو و من ؛سبزه دوباره سبز بشه؛

آره ؛سبزه دوباره سبز ميشه؛

ولی...! اگه ديگه دوستت نداشته باشم ؟؟

اون وقت چه ميشه؟

يا حق

يک سال گذشت خداي من ، يک سال گذشت هرچه کردم ، ديدي و هر چه بخشيدي و عفو کردي نديدم خداي من ، هراسان شدم پناهم دادي ، بيمار شدم شفايم دادي .آرامش و امنيت که رسيد ، طبيب و پناه را از يادم بردم . خداي من ، يک سال گذشت و چهار فصل و دوازده ماه و سيصدوشصت و پنج روز. چگونه است که رهايم نميکني؟ چگونه است که هرگز، هرگز از تو نااميد نميگردم؟ اين چه رسم خدايي است؟ خداي من آواي ملکوتي يا مقلب القلوب و الابصار مي آيد. تو مرا ميخواني که بخوانمت ؟ اين منم با حسرت سال هاي رفته

يا حق

با سلام خدمت همگی ياران و همسفران گرامی خودم. سال ۱۳۸۴داره آروم آروم تموم می شه و سال ۱۳۸۵ مياد آه چه زيبا بود سال ۱۳۸۴ واسه من  . من که دوسش داشتم   نمی دونم خيلی ها واسشون سال خوبی بود يا نه انشاالله که واسه همه خوب بوده اما  تو اين سال جديد که  داره می ياد يه قول به خودمون بديم و اونم اينه که اگه کسی واقعا دوستون داره اونو دل زده نکنيم و اگه کسی را دوست دارين برين راحت بهش بگين  نذارين کار از کار بگذره و اونی که دوسش دارين از دستتون بره وای چه افسوس کسانی رو می شناسم که به عشقشون نرسيدن انشاالله سال  ۱۳۸۵ سال خوبی واسه عاشق ها باشه اين آخر سالی  می خوام از دو دوست هم  تشکر کنم . راست می گفت اون دوست . درست که شعر ها حرف می زنند ولی حرف دل آدم يه چيز ديگه است.بازم ممنون ازش  خوب سال نو رو به همگی شما ياران عزيز تبريک می گم   انشاالله سال خوبی رو آغاز کنيد و در تمام مراحل زندگيتان موفق و پيروز باشيد

 يا حق

کجايی ؟........

  آی  کجايی ؟.......

    ای رفيق نيمه راهم

 که من در چاه شبهای سياهم

تو که نباشی ديگه نه انتظار نه فاصله معنی نداره

 وقتی تو نخواهی وقتی تو نباشی همه چيز بر مدار صفر می گزرد

(  ياد و کنار )

روزهايی که بی تو می گذرد  گر چه با ياد تو  است ثانيه هايش

آرزو بار می کشت فرياد در کنار تو می گذشت ای کاش